WARSZTAT KULTUROTECHNIKI ?>

WARSZTAT KULTUROTECHNIKI

TEATR

Kierunek: resocjalizacja (Wydział Studiów Edukacyjnych), warsztat, II rok (semestr letni), 30 godzin

Forma zaliczenia: projekt artystyczny

Zajęcia mają na celu wyrobienie w studentach poczucia odpowiedzialności za tworzenie własnej wypowiedzi artystycznej i za jej używanie do realizacji celów społecznych, w tym – na gruncie resocjalizacji. W trakcie zajęć warsztatowych studenci uczą się posługiwać podstawowymi technikami indywidualnej, partnerskiej i zespołowej pracy teatralnej, a także podstawowymi teatralnymi metodami pracy z tekstem. Samodzielnie dobierają materiał do pracy (teksty, ikonografię, muzykę), analizują i opracowują go pod kątem stworzenia partnerskiej lub grupowej sceny teatralnej. Na zakończenie prezentują i omawiają wypracowane przez siebie projekty teatralne.


WARSZTAT KULTUROTECHNIKI


Struktura

  1. Zajęcia organizacyjne
  2. Blok zajęć animacyjnych i integracyjnych (4 spotkania)
  3. Pokaz filmu Cezar musi umrzeć (reż. Paolo Taviani, Vittorio Taviani, 2012) i dyskusja jemu poświęcona
  4. Określenie tematów scen i zgromadzenie materiałów do pracy (ikonografia, teksty, muzyka) (2 spotkania)
  5. Prezentacja fragmentów spektaklu Teatru Ósmego Dnia Osadzeni. Młyńska 1 (2012), omówienie działań artystycznych Projektu Jubilo w przestrzeni teatru społecznego
  6. Praca nad scenami (3 spotkania)
  7. Pokaz pracy
  8. Omówienie prezentacji i podsumowanie zajęć

Literatura

  1. Magdalena Hasiuk, „Okrutnie dziwna strona” świata. Wokół teatru więziennego, Oficyna Wydawnicza Errata, Warszawa 2015. Fragmenty: s. 11_21; s. 251_257.
  2. Elisabeth Åsbrink, Czuły punkt. Teatr, naziści i zbrodnia, przeł. Irena Kowadło-Przedmojska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2014.
  3. Marek Konopczyński, Metody twórczej resocjalizacji. Teoria i praktyka wychowawcza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010.
  4. Marta Piątkowska, Pamiętajcie o podwórkach!, „Gazeta Wyborcza” 2013, nr 69, z dnia 22 marca, s. 38.
  5. Teatr Augusta Boala (1931–2009)
    1. Augusto Boal: Nieposłuszny protagonista, przełożyła Adela Karsznia, „Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2008 nr 84 (kwiecień), s. 50–53.
    2. Agnieszka Król: Widz to zawsze mniej niż człowiek, „Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2008 nr 84 (kwiecień), s. 54–63.
    3. Sabina Dziadecka: Laboratorium rzeczywistości. Kreowanie przyszłości w doświadczeniu scenicznym, „Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2008 nr 84 (kwiecień), s. 64–69.

Zob. także: Anita Stefańska, Teatroterapia jako metoda kształtowania poczucia godności u osób niepełnosprawnych intelektualnie, Wydział Pedagogiczno-Artystyczny UAM, Kalisz, Poznań 2012.


Obecność, ocena

  1. Nie dopuszcza się nieobecności nieusprawiedliwionych. W przypadku zaistnienia takowej (takowych) student/ka zobligowany/a do umówienia się z prowadzącym w celu odrobienia zajęć.
  2. Ocena obejmuje postawę studenta/ki na zajęciach, aktywność i nakład pracy włożonej w przygotowanie własnej wypowiedzi artystycznej, która prezentowana jest na zakończenie zajęć.